1143. 2020 Bergeijk Woensdag Wielrendag op Kempen TV met Maud Kaptheijns

Maud Kaptheijns hoopt op betere tijden
(Foto Marcel van de Meulengraaf Marcel_cycling_photos)

Al 11 weken achtereen kwam op de regionale televisiezender Kempen TV een wieleritem aan bod. Elke Woensdag staat de Kempische tv zender in het teken van de wielersport. Morgen, woensdag 25 november, doet Maud Kaptheijns in de 12e aflevering haar woordje. De renster uit Bergeijk, geboren in Westerhoven, behaalde haar eerste prijsjes in de jeugdcategorie van de 9-jarigen. Veldrijden deed ze op die leeftijd als welkome afwisseling in de wintermaanden. In wegwedstrijden leek vooral het tijdrijden haar specialiteit te worden. Bij de nieuwelingen-meisjes reed ze twee jaar achtereen naar de Zuid-Nederlandse districtstitel tijdrijden op de weg.  Ze veroverde brons op het NK en een zege in de Acht van Chaam in de jongerenrangen. Na nog enkele podiumplaatsen in de individuele tijdrit, waarbij opnieuw een districtstitel en ook een zege in haar thuiswedstrijd van TWC De Kempen in Valkenswaard, kwam ze voor een dilemma te staan. Er moest een keuze worden gemaakt tussen wielrennen op de weg en veldrijden. In de crossen beklom ze het podium met de regelmaat van de klok en zelfs in internationaal sterk bezette veldritten reed ze zich als belofterenster bij de beste tien. Geleidelijk aan kwam haar wegprogramma daarom in dienst van het veldrijden te staan. Het veldritseizoen 2014-2015 werd de doorbraak van Kaptheijns in het internationale werk. Ze stopte met de HBO opleiding fiscaal recht en economie en besloot alles op het veldrijden te zetten. De ereplaatsen bij de beste vijf in Super Prestige- en andere grote crossen regen zich aaneen. Achter de later fel bekritiseerde Belgische Femke van den Driessche greep ze het zilver op het EK. Later werd ze na diskwalificatie van het ‘motormeisje’ alsnog tot Europees kampioene uitgeroepen. De naam van Maud Kaptheijns stond  in de meeste topwedstrijden in het Belgische Walhalla van de cross op het lijstje van de beste tien. Op het NK in Hellendoorn waar ze zich als belofte moest meten met de elite vrouwen pakte ze achter Thalita de Jong, die later op het WK in Heusden-Zolder zou stunten met de wereldtitel, en Sabrina Stultiëns daar in Overijssel het brons. Haar grote doel, een podiumplaats op het WK in Heusden-Zolder waar voor het eerst in de historie van de cyclocross een apart kampioenschap voor beloften vrouwen plaatsvond, verwezenlijkte Kaptheijns vervolgens door achter de Britse Evie Richards en haar jonge Tsjechische ploeggenote Nikola Noskova, opnieuw brons in de wacht te slepen.

Vooral het seizoen 2017-2018 werd voor de Kempische veldrijdster om in te lijsten. Een paar maanden lang reeg ze de grote overwinningen aaneen. In de Crelan-Charles ploeg, waarin ook wereldkampioen veldrijden Wout van Aert, won ze om te beginnen de Superprestige veldrit van Gieten. Week na week was Kaptheijns de beste in grote internationale crossen. Achtereenvolgens stond ze op het hoogste trapje van het podium in de Super Prestige wedstrijden in Zonhoven en in Boom, en was ze in het duinzand van Koksijde de beste in de wereldbekercross. “Ik hoop dat dit nog lang mag duren”, aldus de toen 23-jarige renster. “Ik cross op dit moment heel goed omdat ik de perfecte zomer achter de rug heb, goede trainingen heb kunnen afwerken en vooral ook omdat ik mijn voeding heb aangepast. Vroeger at ik niet goed, nam ik niet voldoende koolhydraten in en kwam ik daardoor vaak te kort op het eind van de wedstrijd. Nu heb ik mijn voeding compleet aangepast en dat helpt. Ik eet meer, maar anders en ben drie kilo afgevallen.” Ook in de Grote Prijs van Brabant was Kaptheijns niet te houden. Toch stond het huilen haar die zaterdag in Rosmalen nader dan het lachen. In de wedstrijd liep ze een gapende vleeswond net onder haar linkerknie op. Die weerhield er haar een dag later niet van opnieuw te zegevieren in de Superprestige cross van Ruddervoorde. Een ontsteking aan haar beenwond zorgde vervolgens voor een abrupt einde aan de heerschappij van de veldrijdster die toen nog met haar ouders in Westerhoven woonde. Sindsdien is het een paar seizoenen voor haar tobben geweest. De vorm van voorheen was een tijdlang zoek. Onlangs kwam de bron van alle ellende vast te staan. Onderzoek in het Maxiam Medisch Centrum in Veldhoven wees uit dat er drie knikken in haar rechter liesslagader zitten. Nu heeft ze haar hoop gevestigd op een snelle operatie.

Chris Kinders en cameraman Will Dekoninck brengen met dit wieleritem weer een voor de tv kijkers interessant interview op de buis. Ook de komende weken zijn er nog iedere woensdag wieleritems op KempenTV. De zender is te vinden op kanaal 1326 KPN en op kanaal 36 en 332 Ziggo. Actuele reportages kunnen worden terug gekeken op https://www.kempentv.nl/

Geplaatst in 1 | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

1142. 2020 Kempen Veldritresultaten


Corné van Kessel krijgt het goede gevoel weer terug

De Kempische veldrijders hadden zich gisteren meer van het begin van de Super Prestige cross in Merksplas voorgesteld. Zowel Corné van Kessel als Aniek van Alphen kwam slecht uit de startblokken. Beiden moesten van hun wedstrijd een inhaalrace maken. Van Kessel slaagde er in de loop van de mannencross in een achterstand op de leiders goed te maken. Nadat landgenoot Lars van der Haar met een geweldig offensief van start ging, een grote voorsprong nam, maar toch na enkele ronden zijn inspanningen moest bekopen, kwam een groepje van een man of vijf op kop bijeen. Bij die vijf ook Corné van Kessel die zich vanuit de achtergrond sterk naar voren reed. “Ondanks mijn slechte start ben ik blij dat ik vandaag het goede gevoel weer had. Ik ben nog niet constant genoeg. Het moet een keer meezitten ook, zoals vandaag bij Michael Vanthourenhout.” Die bleek uiteindelijk duidelijk te sterk voor zijn tegenstrevers. Met zijn ploeggenoten Eli Iserbyt en Laurens Sweeck stond hij glunderend op het podium. Bijna thuisrijder Toon Aerts moest zich, al was dat niet van harte, met de vierde plaats tevreden stellen. Belofte Mees Hendrikx (Valkenswaard) eindigde in het veld van 70 renners niet onverdienstelijk als 33e.


Na Leuven (archieffoto, 11e) lukte het Aniek van Alphen na een slechte start in Merksplas toch nog als 12e te eindigen (Foto Alain Vandeponseele)

Ook Aniek van Alphen had in Merksplas een hele slechte start, zodat ook zij aan een inhaalrace moest beginnen. “Het gevoel en de benen waren vandaag gelukkig weer goed. Ik kon veel rensters inhalen en eindigde toch nog op de 12e plaats in de uitslag.” Met ruim anderhalve minuut achterstand op winnares Lucinda Brand deed de Hapertse renster het daarmee alsnog lang niet slecht. Ze eindigde kort achter de Franse Perrine Clauzel, de revelatie van Leuven, en Maghalie Rochette uit Canada, maar nog vóór enkele andere gerenommeerde rensters. “Ik ben blij dat het goede gevoel weer terug is. Nu op naar de volgende crossen in de drukke kerstperiode.”  De strijd om de zege bij de vrouwen werd er een tussen Lucinda Brand en Ceylin del Carmen Alvarado. Toen de wereldkampioene in de laatste ronde een paar keer onderuit schoof, wist Brand daarvan goed te profiteren. Een sterk rijdende Denise Betsema vocht zich vanuit zowat twintigste positie na de start geweldig terug naar voren en wist uiteindelijk op plek 2 beslag te leggen vóór Alvarado, Annemarie Worst en Sanne Cant. Maud Kaptheijns, nog altijd door ongemak geplaagd, haalde de finishlijn niet.

In Polen stonden enkele Nederlandse vrouwen aan de startlijn in de Bryksy cross. Ook Suzanne Verhoeven ging daar van start. De renster uit Oud-Turnhout moest evenals enkele dagen eerder in Tsjechië haar meerdere in de jonge Hongaarse Kata Blanka Vas erkennen. Toch weer een mooie tweede plek voor Verhoeven die ook Pauliena Rooijakkers met zich mee kreeg op het podium. Achter die twee eindigden uitsluitend rensters uit Tsjechië en Polen bij de eerste tien.

Geplaatst in 1 | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 1 reactie

1141. 2020 Kempen Suzanne Verhoeven aan de slag in Tsjechië en Polen


Suzanne Verhoeven, hier op de Koppenberg in actie, is bezig aan een Europese trip met Toi Toi Cup crossen in Tsjechië (Foto Alain Vandepontseele)

Terwijl vandaag, zondag 22 november, in Merksplas de vierde Telenet Super Prestige cross van het seizoen wordt verreden, gaat Suzanne Verhoeven haar tweede wedstrijd in een Europese trip rijden. Nadat de twee eerste manches al een hele tijd geleden werden afgewerkt, kon de Toi Toi Cup eindelijk weer hervat worden. In de derde wedstrijd van dit klassement, dat bestaat uit crossen die in Tsjechië gereden worden, maakte Suzanne Verhoeven in het Tsjechische Rymarov een goede beurt in de vrouwencross. Afgelopen dinsdag eindigde ze daar op de tweede plek achter de Hongaarse Kata Blanka Vas. De Française Anaïs Morichon werd derde.

Vandaag vervolgt Suzanne Verhoeven haar trip in een wedstrijd in Polen, de Elita Kobiet. Haar vooruitblik: “Wordt het opnieuw een gevecht met Mascha Mulder? Of wordt het toch weer zegevieren voor Blanka Kata Vas? Of gaat Pauliena Rooijakkers met de overwinning lopen? Of een onverwachte Poolse? Er zijn verschillende scenario’s mogelijk. Ik ga er in ieder geval voor strijden! We staan met 36 meiden aan de start morgen, mooi deelnemersveld.”

Live te volgen via:

Geplaatst in 1 | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

1140. 2020 Kempen Veldrijders zondag naar Super Prestige cross in Merksplas


Aniek van Alphen bezet na drie wedstrijden de achtste plek in de tussenstand van de Superprestige Ladies Trophy (Foto Rudie Ottens Superprestige Gieten 2020)

Eerder werd de Super Prestige cross die morgen, zondag 22 november, op het programma staat, in Hoogstraten verreden. Toen heette de wedstrijd de Aardbeiencross. De afgelopen jaren lag het parcours op het terrein van de Hoogstraatse Veiling met vijfmaal Mathieu van der Poel bij de mannen elite en beloften als winnaar. Sanne Cant won de wedstrijd bij de vrouwen vijfmaal in zeven jaar tijd. Nu is uitgeweken naar het naburige Merksplas in de Belgische Noorderkempen. Daar is een mooi parcours gevonden op het domein Merksplas-Kolonie niet ver van de begraafplaats waar 6000 landlopers begraven liggen, gemarkeerd met meer dan 200 anonieme witte kruisjes. Vorig jaar werd de cross, die toen voor het eerst in Merksplas verreden zou worden, door de storm Ciara afgelast. Nu staan in de Super Prestige cross van Merksplas twee crosspelotons op vrijwel volle sterkte aan de startlijn. Na de wedstrijden in Gieten, Ruddervoorde en Niel staan Europees kampioen Eli Iserbyt en wereld- en Europees kampioene Ceylin del Carmen Alvarado aan de leiding in de tussenstand van de Telenet Super Prestige. Publiek wordt vanwege de corona maatregelen niet toegelaten, zodat de veldritkijkers op hun tv scherm zijn aangewezen, zowel op Eurosport 1 als op Sporza in een uitgestelde versie.

Om 13.40 uur gaan de vrouwen elite en beloften van start. De 61 deelneemsters op de voorlopige startlijst zijn afkomstig uit 10 landen. De startnummers 1 tot en met 20 zijn Ceylin del Carmen Alvarado, Sanne Cant (B), Annemarie Worst, Lucinda Brand, Maghalie Rochette (Can), Rebecca Fahringer (USA), Katherine Compton (USA), Inge van der Heijden, Ellen van Loy (B), Lucia Gonzalez Blanco (Spanje), Manon Bakker, Clara Honsinger (USA), Eva Lechner (It), Laura Verdonschot (B), Anna Kay (GBR), Marion Norbert Riberolle (Fr), Shirin van Anrooij, Denise Betsema, Alice Maria Arzuffi (It) en Aniek van Alphen. Laatstgenoemde renster uit Hapert vertegenwoordigd met Maud Kaptheijns (Bergeijk, startnummer 26) de Nederlandse Kempen op de voorlopige startlijst.

Acht nationaliteiten zijn bij de mannen elite en beloften (75 deelnemers) om 15.00 uur vertegenwoordigd. Hier zijn de eerste twintig: Eli Iserbyt (B), Laurens Sweeck (B),Toon Aerts (B), Michael Vanthourenhout (B), Lars van der Haar, Quinten Hermans (B), Corné van Kessel, Felipe Orts Lloret (Sp), Ryan Kamp, Gianni Vermeersch (B), Curtis White (USA), Kevin Kuhn (Zwits), Thijs Aerts (B), Vincent Baestaens (B), Dieter Sweeck (B), Tom Meeusen (B), Marcel Meisen (D), Kevin Suarez Fernandez (Sp), Daan Soete (B) en Jim Arnouts (B). Belofte Mees Hendrikx (Valkenswaard) gaat van start met nummer 37.

Sporza (VRT) zendt de cross niet live op tv uit. Zij zenden zondag 22 november om 17.15 uur wel een uitgebreide samenvatting van de Cyclocross Merksplas uit op de Vlaamse zender één. De veldrit van Merksplas is op Eurosport 1 ook niet live op tv te zien. In de namiddag van 22 november om 16.00 uur (na de MotoGP) zenden zij op tv integraal de dameswedstrijd en herenwedstrijd uit. Er zijn livestreams (met abonnement) op Europsport en Telenet Play Sports.

Zie ook: https://sport.infonu.nl/overige-sport/125659-veldrit-cyclocross-merksplas-2020-live-op-tv-en-livestream.html

Geplaatst in 1 | Tags: , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

1139. 2015 Veldhoven Mathieu van der Poel en Marianne Vos nationaal kampioen veldrijden

Marianne Vos veroverde in 2015 naar zoveelste nationale titel veldrijden in Veldhoven. Sophie de Boer en Sabrina Stultiëns vergezelden haar op het podium (Foto Theo van Sambeek)

Met Marianne Vos en Mathieu van der Poel kreeg de organisatie van het NK veldrijden in Veldhoven twee geweldige winnaars. De wedstrijden bij de elite vrouwen en mannen vormden het sluitstuk van een prachtig sportief weekend op recreatiecentrum ’t Witven. De renners waren zichtbaar opgetogen over de grote publieke belangstelling voor de nationale titelstrijd.

De modder deerde zowel de renners als het publiek totaal niet. Regionaal coureur Mees Hendrikx (Valkenswaard) kwam in zijn cross bij de nieuwelingen net naast het podium terecht. De winst ging naar Thymen Arensman (Deil) die regionaal favoriet Luca Vreeswijk (Someren) versloeg. In de titelstrijd bij de Masters 40+ mocht oud-professional Erik Dekker het rood-wit-blauw aantrekken. Op zondagochtend klopte junior Max Gulickx (Eindhoven) na een spannende wedstrijd Roel van der Stegen (Reuver) in de strijd om het eremetaal. Na de junioren was het de beurt aan de beloften met Stan Godrie (Zundert) op het hoogste trapje van het podium. Toen de vrouwen voor hun wedstrijd werden weggeschoten dook Marianne Vos als eerste het veld in. Haar concurrenten zagen de renster uit Wijk en Aalburg niet meer terug. De titel betekende voor Vos haar vijfde nationale titel bij de elite rensters. “Ik heb net zoveel gelopen als op de fiets gezeten,” liet ze na afloop weten. “Het was een heel zwaar pacours met zoveel modderstroken. Maar ja, het is en blijft ook cross.”

Tegen Mathieu van der Poel was niemand opgewassen tijdens zijn eerste deelname aan de nationale titelstrijd bij de elite (Foto Theo van Sambeek)

Waar het publiek bij de mannen gehoopt had op een felle tweestrijd tussen Lars van der Haar en de jonge Mathieu van der Poel was het ook in die wedstrijd al snel duidelijk wie de sterkste van de dag was. De pas 19-jarige Mathieu van der Poel werd voor het eerst nationaal kampioen bij de elite en verwees zijn broer David naar plek twee op het podium en Lars van der Haar eindigde als derde. “Ik had dit niet verwacht,” bekende de nieuwe nationaal kampioen. “Ik had gehoopt mee te kunnen doen voor de titel en had ook wel op een strijd met Lars en David gerekend. Maar ik wist dat ik op dit zware parcours een streepje voor had op de rest. Toen ik al snel ha de start een gaatje had, ben ik er meteen vol voor gegaan.” Het publiek kon tevreden terug kijken naar de titelstrijd. Tevreden gezichten ook bij de organisatie van de organiserende vereniging Tempo-Bruns onder leiding van Harry Colsters en Patrick Vliegen.   

Geplaatst in 1 | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

1138. 2020 Reusel Oud-RWC voorzitter Christ van Eijck overleden

Vorige week overleed Christ van Eijck uit Reusel op 74-jarige leeftijd. Twintig jaar lang was hij in zijn woonplaats voorzitter van wielerclub RWC. Naast zijn dagelijkse werk bij het kadaster en later in een administratieve functie bij de gemeente Veldhoven was de wielersport een van zijn grote hobby’s. In de zondagochtend toertochten van zijn wielerclub was hij een actieve deelnemer. Samen met secretaris Jan Peijs en met andere leden van de Reuselse wielerclub was Van Eijck de drijfveer achter de jaarlijkse kerstveldrit in de omgeving van D’n Ouwe Brandtoren. Ook was hij een van de coördinatoren bij de beveiliging met vlaggenposten in de wielerklassiekers Acht van Bladel en Omloop der Kempen. Tijdens die wedstrijden was hij niet te beroerd om ook zelf een vlag ter hand te nemen. Maar ook in andere facetten van het maatschappelijk leven was Van Eijck in Reusel actief. Zo was hij jarenlang penningmeester in het parochiebestuur en was initiatiefnemer van het bridgen bij de plaatselijke afdeling van de Katholieke Bond van Ouderen. Hij gaf allochtonen in Reusel de mogelijkheid om fietslessen te volgen. En ouderen in zijn woonplaats stond hij in het voorjaar trouw bij om hun belastingbiljet in te vullen. Kortom: Van Eijck was een geliefd sociaal man die graag voor anderen klaar stond. Enkele jaren geleden werd hij voor zijn activiteiten Koninklijk onderscheiden. Al een paar jaar tobde hij met zijn gezondheid. Bloedleukemie speelde hem parten. Met zijn eigen woorden nam hij afscheid van het leven: “Ik heb besloten om na een lang ziekteproces, met tussendoor een goed jaar, waarna de ziekte onbehandelbaar terug kwam voor een rustig afscheid te kiezen: door in slaap te worden gebracht. In de voormiddag van 10 november ben ik naar mijn wens rustig ingeslapen. Groetjes aan iedereen, van mij.”

Dat Christ van Eijck nu in vrede mag rusten.

Geplaatst in 1 | Tags: , | Een reactie plaatsen

1137. 2000-2016 Luyksgestel De hoogtepunten van Rudi van Houts op de mountainbike


In 2011 kroonde Rudi van Houts zich voor de tweede keer tot Nederlands MTB kampioen bij de elite (Foto Theo van Sambeek)

Rudi van Houts mag altijd nog gezien worden als een sporter uit de Brabantse Kempen die zich vooral op de mountainbike wist te onderscheiden. Wie kan zeggen dat hij driemaal ons land vertegenwoordigde op de Olympische Spelen. Juist: Rudi van Houts (16-01-1984) uit Luyksgestel. Als jonge jongen sloot hij zich aan bij Fietscrossvereniging De Durptrappers in zijn geboorteplaats. Zoals tal van leeftijdgenoten uit zijn omgeving trok hem de sportieve uitdaging op de BMX aan. Tien jaar lang leefde hij zich uit op de fietscrossbaan voordat hij voor het avontuur op de mountainbike koos. In 2000 kwam hij erachter dat het duursporten hem beter lag dan de fietscross over korte afstanden. Al bij de beloften veroverde de Luyksgestelnaar in 2005 de Europese titel. Twee jaar later, hij reed zijn wedstrijden inmiddels in de elite-klasse, werd Van Houts meteen tweede op het NK in het Limburgse Noorbeek achter de toen nog onklopbare Olympisch kampioen van Atlanta Bart Brentjens die daar voor de tiende keer de nationale titel veroverde. Rudi van Houts won, ook in 2007, in het shirt van Dolphin-Trek de prestigieuze Tour VTT, zeg maar de Tour de France voor mountainbikers. Daarmee evenaarde hij zijn voorganger Brentjens. Ondanks een val op de dag voor de start van de achtdaagse etappekoers in Frankrijk speelde de Luyksgestelnaar van begin af aan een hoofdrol in die Tour VTT. Eerder dat jaar had hij in Zuid-Afrika al zijn veerkracht getoond tijdens de Cape Epic aan de zijde van Bart Brentjens. Twee ritzeges boekte het Nederlandse duo in die ook al achtdaagse marathon van bijna negenhonderd kilometer. “Die wedstrijd met etappes die vier tot vijf uur duurden heeft me een goede basis gegeven,” meldde de toen 23-jarige mountainbiker, intussen full-prof geworden, na de Cape Epic. Door zijn Tourzege in Frankrijk zette hij een flinke stap in de professionalisering van zijn sport. Restte hem nog zich in een wereldbekerwedstrijd te kwalificeren voor de Olympische Spelen van Peking. Dat het pad van de topsporter niet altijd over rozen gaat moest Van Houts in 2008 ervaren. Door ziekte moest hij een paar maanden voor de Spelen de kwalificatiewedstrijd in Andorra missen. “Ik voel me erg belabberd. Lichaam en geest geven duidelijk aan dat ik beter eerst gezond kan worden. Dan kan ik daarna het vizier volledig richten op mijn laatste twee kwalificatiekansen in Fort Williams en op het WK in Italië,” zei hij in juni 2008. Nog diezelfde maand greep hij zijn laatste kans op het WK. Zijn twaalfde plaats was nipt goed genoeg om naar Peking af te kunnen reizen. Met zijn Dolphin-ploeggenoot Bart Brentjens vertegenwoordigde hij ons land vervolgens in de cross-country op de Spelen in China. In de eerste ronde zat Van Houts nog bij de eerste twintig, maar hij kwam hierna meerdere malen ten val. Omdat hij na de tweede ronde buiten de tijd binnen kwam moest hij de wedstrijd verlaten. Na een prachtige ervaring voerde dan ook de teleurstelling de boventoon. “Het was heel mooi, echt heel groots,” was zijn relaas. “Wat je in het olympisch dorp ziet is echt ongelooflijk.” Maar een 34e plaats was voor de renner die 12e werd op het WK duidelijk beneden zijn stand. De uitverkiezing tot mountainbiker van het jaar werd eind 2008 een pleister op de wond.


Ook in wegcriteriums toonde Rudi van Houts zich geregeld vooraan in eigen regio. Hier in de kermisronde 2010 van zijn woonplaats Luyksgestel (Foto Theo van Sambeek)

In 2009 werd Multivan-Merida het nieuwe team van Rudi van Houts. Met wereldtoppers als de Zweedse meervoudig wereldkampioene Gunn-Rita Dahle, de Zwitser Ralf Näf en de Spanjaard José-Antonio Hermida als ploeggenoten zag hij op 24-jarige leeftijd een mooie toekomst voor zich. “Ik kom nu meer in de kracht van mijn leven en kan van die wereldtoppers opnieuw veel leren.” Toch volgden er een paar jaren waarin niet alles wat hij in zich had er ook uit kwam. Zo stond hij onverwacht in 2009 in Noorbeek niet aan de start van het NK. Als grote titelfavoriet moest hij vanwege vormgebrek verstek laten gaan. “Ik baal er wel enorm van. Het ging de hele week al niet goed, ik had slappe benen en mijn hartslag was niet in orde. Ik had graag willen rijden na drie jaar achtereen tweede te zijn geworden. Maar ik moet gewoon gezond zijn. Anders heeft het weinig zin,” vertelde hij daags voor de titelstrijd. Eerder al had inspanningsastma hem van een goede prestatie op het EK weerhouden. In 2010 zette de Luyksgestelnaar zich weer in het goede spoor. Hij kroonde zich tot nationaal kampioen MTB en herhaalde die prestatie een jaar later. In diverse wereldbekerwedstrijden dwong hij ook in 2011 kwalificatie af voor de Olympische Spelen in Londen. Opnieuw werd hij tot beste Nederlandse mountainbiker van het jaar uitgeroepen. Het Olympische jaar 2012 diende zich aan. Al vroeg in het jaar won Van Houts samen met ploeggenoot en voormalig wereldkampioen José-Antonio Hermida de Andalucia bike race in Spanje. In de eerste wereldbeker toonde hij meteen ook vormbehoud door een 20e plek te veroveren in de wereldbeker van Zuid-Afrika, noodzakelijk voor zijn definitieve selectie voor de Olympische Spelen van London. In het voorjaar van 2012 won hij ook nog de voorjaarsklassieker Münsingen. Een dertigtal supporters verzekerden zich van een ticket om hun dorpsgenoot in Londen aan het werk te zien. Het resultaat een zeventiende plaats in de olympische race.

Op trainingskamp in Mallorca

Alles bijeen mocht de Luyksgestelnaar niet klagen over zijn tweede Olympisch jaar met ook nog de 6e plaats op het EK in Moskou en de 12e op de WK in het Oostenrijkse Saalfelden. Het leverde hem voor de derde opeenvolgende keer de titel beste mountainbiker van het land op. De Cape Epic was inmiddels bekend terrein voor hem aan het worden. Daar in Zuid-Afrika boekte hij in 2013 twee dagzeges met zijn Spaanse ploeggenoot José-Antonio Hermida, een jaar later won het duo de proloog in die zware etappewedstrijd. Op de Europese kampioenschappen 2015 in Alpago (Italië) haalde Luyksgestelse Rudi met de tiende plaats zijn derde Olympische ticket binnen, nu voor Rio 2016. Hij stapte na zeven seizoenen voor de Duitse sponsor Multivan-Merida gereden te hebben over naar het CST Superior team van Bart Brentjens. “Bart ken ik natuurlijk al veel langer, ik heb nog twee jaar met hem samen gereden. Ik heb geen serieuze gesprekken met andere ploegen gevoerd. Mijn hoofd stond meteen naar deze ploeg. Ik wilde ook graag weer wat meer Nederlandse wedstrijden rijden voor mijn fans.” De oud-olympisch kampioen ging hem naar de Olympische Spelen in Brazilië begeleiden. Ter voorbereiding reed Van Houts onder meer opnieuw de Cape Epic in Zuid-Afrika, de zwaarste mountainbikemarathon (8 dagen) ter wereld. Gevraagd naar zijn motivatie meldde hij vooraf: “De Cape Epic gaat door de woeste landschappen van Zuid-Afrika met een teamgenoot. Dat betekent 739 kilometer door ruig terrein, verdeeld over 8 etappes. Per dag rijden we tussen de 1.500 en 2.500 hoogtemeters. In totaal betekent dat twee keer de Mount Everest waarvan geen kilometer asfalt.” Met ploeggenoot Hans Becking zag hij de kans op een ereplaats al in de eerste etappe door veel pech in rook opgaan. Gestart met de ambitie om in de top vijf van de 500 gestarte teams te eindigen wisten Van Houts en Becking dat na een dagenlange inhaalrace alsnog waar te maken: vierde in de eindstand. In het eerste weekend van juli eindigde de Luyksgestelse mountainbiker op het WK in Novo Mesto als 16e achter de Zwitserse Nino Schurter die zijn vijfde wereldtitel pakte.


In 2013 won Rudi van Houts de Kerstveldrit in Reusel (Foto Jan Wijten)

Voor Van Houts was de wedstrijd in Tsjechië de opmaat naar Rio de Janeiro. Daar was hij de enige Nederlander die zich had weten te kwalificeren voor de olympische mountainbikewedstrijd. Zijn optreden eindigde door een lekke band, gevolgd door een tuimeling over de kop in een grote teleurstelling. Hij haalde de finish niet. Later bleek dat hij bij zijn val een spierscheuring in de lies had opgelopen. “Zo gruwelijk balen. Ik had echt een goede vorm op dat moment en dan gebeurt zoiets.” Het NK marathon in Eijsden werd zijn laatste wedstrijd. “Ik heb na de Olympische Spelen een moeilijke periode gehad en toen besloten om te stoppen met professioneel racen,“ liet hij in het najaar van 2016 weten. Na drie Olympische Spelen, negen WK’s en tientallen wereldbekers zette Van Houts op 32-jarige leeftijd een punt achter zijn topsportcarrière. Tot dan toe had de helft van zijn leven in het teken van de topsport gestaan. Door motivatieproblemen en gebrek aan nieuwe uitdagingen kwam hij tot zijn besluit. Met nog tal van plannen voor de toekomst om zijn ervaring als topsporter te blijven inzetten in de fietswereld door middel van clinics voor wielerspeciaalzaak Cycle Trend in Eersel. Dat de wedstrijdsport hem bleef trekken toonde hij in de zomer van 2017 met zijn tweede plaats in de Sudety Challenge, een zesdaagse mountainbikewedstrijd in Polen. In de wintermaanden verzorgt Van Houts nu specifieke core stability trainingen voor wielrenners bij FysioMax in Waalre naast zijn dagelijkse werkzaamheden bij de andere voormalige topwielrenner Dirk Bellemakers uit Luyksgestel. In diens bedrijf Belisol Eindhoven, specialist in kozijnen, deuren en schuifpuien, regelt hij onder meer de planning.  

Geplaatst in 1 | Tags: , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

1136. 2020 Bergeijk Woensdag Wielrendag op Kempen TV


Henk Verhoeven (midden) en Frank van der Meijden, de voorzitter van Wieler Comité Bergeijk in gesprek met oud-coureur Henk Lubberding (Foto Theo van Sambeek)

Eric Peels (rechts) in het gezelschap van Henk Lubberding, Kempen TV cameraman Will Dekoninck en presentator Jan Peeters tijdens de kermisronde van Bergeijk 2019 (Foto Theo van Sambeek)

Als wekelijks wieleritem op de regionale televisiezender Kempen TV komen morgen, woensdag 18 november, Henk Verhoeven en Eric Peels aan het woord. Al veel jaren behoren zij bij de drijvende krachten achter de jaarlijkse kermisronde van Bergeijk. Verhoeven is de man die zich vooral met de sponsoring van de wedstrijd bezig houdt, Peels zorgt voor de aankleding van de start- en finishentourage. Voor Henk Verhoeven geldt dat hij daarnaast veel jaren de beveiliging van de etappes in de Holland Ladies Tour heeft gecoördineerd. Bovendien neemt hij in de Omloop der Kempen de beveiliging van het traject tussen Dommelen en Luyksgestel met behulp van een serie vrijwillige vlaggenposten op zich. Eric Peels was behalve als wielrenner ook een aantal jaren actief als mecanicien in de neutrale materiaalwagen van Jan van Erp in de Nederlandse wielerklassiekers.

Chris Kinders en cameraman Will Dekoninck brengen met dit volgende item weer een voor de tv kijkers interessant interview op de buis. Ook de komende weken zijn er nog iedere woensdag wieleritems op KempenTV. De zender is te vinden op kanaal 1326 KPN en op kanaal 36 en 332 Ziggo. Actuele reportages kunnen worden terug gekeken op https://www.kempentv.nl/

Geplaatst in 1 | Tags: , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

1135. 1968-2015 Valkenswaard Veldritwalhalla in de Kempen met tienmaal Super prestige cross


Adrie van der Poel in volle actie op het Eurocircuit in Valkenswaard met naast hem Martin Hendriks en Henk Baars in de achtervolging. De overwinning tijdens die nationale titelstrijd in 1992 gaat naar Van der Poel (Fotopersbureau Het Zuiden)

Nadat in 1950 het eerste officiële Wereldkampioenschap cyclo cross in een zege voor de Fransman Jean Robic is geëindigd, wordt in Nederland pas veel later serieus aandacht aan het veldrijden geschonken. Huub Harings wint in 1963 in Elsloo de eerste Nederlandse crosstitel. Dan duurt het niet lang meer of ook in Valkenswaard worden door TWC De Kempen in zand, modder en gras wedstrijden georganiseerd op het idyllische parcours De Schaapsloop. In 1968 wint Jos van der Vleuten (Mierlo-Hout) daar bij de profs en amateurs het kampioenschap van het district Brabant Zuid-Oost vóór Jan van Katwijk (Oploo) en Tonnie Gruijters (Lieshout). In 1972 wordt voor het eerst een ‘open’ veldrit in Valkenswaard verreden met Gerrit Scheffer (Zelhem) als winnaar. De Gelderlander zal er ook een jaar later triomferen als de oliecrisis Nederland in zijn greep houdt. Op een van de autoloze zondagen in december 1973 arriveren de renners met de trein in Eindhoven. Zij worden daar met een bus aan het station opgehaald, terwijl hun materiaal met een vrachtwagen naar Valkenswaard wordt vervoerd. Daarmee vindt de generale voor het NK dat een paar maanden later op De Schaapsloop wordt verreden gewoon doorgang. De organisatie van de nationale titelstrijd op 3 februari 1974 is in handen van de vier regionale wielerclubs die dat jaar hun 25-jarig jubileum vieren: Het Snelle Wiel (Bladel), Trap Met Lust (Geldrop), Wilhelmina (Eindhoven) en De Kempen (Valkenswaard).


De duizenden toeschouwers zien in januari 1974 een superieure Gerrit Scheffer (Zelhem) de Nederlandse amateurtitel in Valkenswaard veroveren, terwijl Hennie Kuiper (Denekamp), links, het kampioenschap bij de profs in de wacht sleept.

Ook in de volgende jaren zetten de vier regionale clubs gezamenlijk een veldrit op touw. De cyclo cross maakt aan het eind van de jaren zeventig een stormachtige ontwikkeling door. Met renners als Hennie Stamsnijder (Enter) en Rein Groenendaal (Sint Michielsgestel) spreekt Nederland internationaal een duchtig woordje mee. Topveldritten zijn voor de vier verenigingen financieel niet haalbaar. In goed overleg wordt in 1980 besloten om de organisatie van de Valkenswaardse veldrit toe te vertrouwen aan de Stichting Wielerevenementen Valkenswaard. De internationaal sterk bezette cross in november 1980 wordt meteen een voltreffer met Rein Groenendaal als winnaar. De Duitser Klaus-Peter Thaler wint in 1981. Als een jaar later vier Belgische organisatoren de Super Prestige Veldrijden in het leven roepen is het Valkenswaardse stichtingsbestuur onder aanvoering van Wim Amels er als de kippen bij om zich bij die organisatie aan te sluiten. Vanaf dan is de groei niet meer te stuiten. De televisie toont interesse en de media is talrijk present als de Belg Roland Liboton in 1983 de eerste Super Prestige cross op Valkenswaardse bodem wint. De organisatie op de sfeervolle Schaapsloop groeit uit zijn jasje en er wordt een nieuw parcours op het Eurocircuit gevonden.



Rein Groenendaal (Sint Michielsgestel) wint maar liefst vijf keer de veldrit in Valkenswaard. In 1978, 1980, 1982, 1985 en 1987 is hij er de sterkste van de dag.  In 1982 krijgt hij de Duitser Klaus-Peter Tahler (links) en Hennie Stamsnijder (Enter) naast zich op het podium (Foto Peter Smulders)

In 1986 wordt de eerste veldrit op het Valkenswaardse Eurocircuit verreden. Hier ploeteren Hennie Stamsnijder (Enter) en Roland Liboton (Rillaar, België) door het slijk op een van de stevige hellingen (Foto Wim Amels)

Een extra attractie is dat de renners op het nieuwe Eurocircuit parcours op één rij kunnen starten. Ze krijgen er een moordend zware omloop voorgeschoteld doordat onophoudelijke regenval het circuit teistert. Martin Hendriks (Assen) verrast als jonge amateur in 1986 en in 1987 laat Rein Groenendaal er zien dat hij nog lang niet versleten is. Een jaar later wordt ook het rallycross gedeelte van het Eurocircuit in het veldrit parcours opgenomen met als gevolg een zeer snelle en bloedstollende wedstrijd. Tot in de laatste ronde maken nog verschillende renners aanspraak op de overwinning die uiteindelijk bij Kempen-renner Frank van Bakel (Deurne) terecht komt. Ook in 1989 is de spanning te snijden en wordt de wedstrijd pas in de eindsprint beslist. Rudy Thielemans (Wolvertem-Meise) klopt Martin Hendriks en wereldkampioen Danny de Bie (Booischot, België), zodat de eerste Belgische overwinning op het circuit een feit is. Ook in 1990 ziet het er lang naar uit dat een Belg met de zege gaat strijken. Staf van Bouwel (Kasterlee) rijdt tot de laatste ronde geheel alleen aan de leiding. Radomir Simunek (Plzen, Tsjechië) rijdt met een aangepaste tactiek in de laatste ronde naar de Belg uit de Kempen, passeert Van Bouwel en wint soeverein met voorsprong. Ook in 1991 zal de Tsjech, dan in de regenboogtrui van de wereldkampioen, in Valkenswaard triomferen. Begin januari 1992 wordt voor de tweede keer het NK veldrijden in Valkenswaard beslist. Het Eurocircuit is het decor waar Adrie van der Poel (Kapellen, België) aan toont dat hij in die periode bij de profs in Nederland oppermachtig is. Voor de vierde opeenvolgende keer grijpt hij de nationale titel door Huub Kools (Baarle-Nassau) en Henk Baars (Diessen) als naaste belagers achter zich te houden.


In de jaren tachtig behoort Frank van Bakel (Deurne) bij de beste veldrijders in internationale wedstrijden. De nationale amateurkampioen van 1984 (foto) zegeviert in 1988 bij de profs in de Valkenswaardse Super Prestige cross en wint ook tweemaal (1986 en 1988) in het Spaanse Zarautz (Foto Henk van Dorenmalen)

Edward Kuijper (Tilburg) voert op het Eurocircuit een groepje aan met als twee laatsten achter zich Belgisch kampioen Danny de Bie (Booischot) en Huub Kools (Baarle-Nassau) (Fotopersbureau Brabant)

Ook in de Super Prestige cross in november 1992 is Adri van der Poel de sterkste van de dag.  Hij klopt Richard Groenendaal (Sint Michielsgestel), de man in opkomst die het Nederlandse veldrijden in de jaren die volgen op de kaart blijft houden. Als de organiserende Stichting Wielerevenementen na een grote bloeiperiode ter ziele gaat, volgt er even een stilte wat de Valkenswaardse veldrit betreft. Maar in 1994 neemt TWC De Kempen de draad weer op met een landelijk jeugdtoernooi veldrijden bij het in 1992 geopende clubparcours. Dat evenement wordt een jaar later met succes herhaald. In latere jaren is er jaarlijks een veldrit voor de jeugd. In 2014 worden de Regiokampioenschappen Zuid en de districtskampioenschappen op het parcours bij het Eurocircuit verreden en in 2015 besluit TWC De Kempen op datzelfde parcours wedstrijden in de Topcompetitie veldrijden te organiseren.

De erelijst van de Super Prestige veldrijden in Valkenswaard:

1992/1993NEDAdrie van der Poel (NED)NEDRichard Groenendaal (NED)BELFilip Van Luchem (BEL)
1991/1992CZERadomir Simunek Sr. (CZE)BELPascal Van Riet (BEL)CZECarl Camrda (CZE)
1990/1991CZERadomir Simunek Sr. (CZE)BELGustaaf Van Bouwel (BEL)BELDanny De Bie (BEL)
1989/1990BELRudy Thielemans (BEL)NEDMartin Hendriks (NED)BELDanny De Bie (BEL)
1988/1989NEDFrank Van Bakel (NED)NEDHennie Stamsnijder (NED)NEDHuub Kools (NED)
1987/1988NEDRein Groenendaal (NED)NEDMartin Hendriks (NED)NEDHennie Stamsnijder (NED)
1986/1987NEDMartin Hendriks (NED)NEDRein Groenendaal (NED)NEDHuub Kools (NED)
1985/1986NEDRein Groenendaal (NED)BELPaul De Brauwer (BEL)BELRoland Liboton (BEL)
1984/1985NEDHennie Stamsnijder (NED)BELRoland Liboton (BEL)NEDRein Groenendaal (NED)
1983/1984BELRoland Liboton (BEL)NEDHennie Stamsnijder (NED)NEDRein Groenendaal (NED)

Op de Regio Zuid- en Districtskampioenschappen in 2014 wordt het podium op het clubparcours van TWC De Kempen bij het Eurocircuit bij de vrouwen van links naar rechts bezet door Lana Verberne (Lierop), rondemiss Julie Burgmans (Bergeijk), winnares Maud Kaptheijns (Westerhoven) en Lotte Jacobs (Nijmegen) (Foto Theo van Sambeek)

Het podium van de Topcompetitiewedstrijd in Valkenswaard van de mannen elite en beloften in 2015. Van links naar rechts Joris Nieuwenhuis (Zelhem), Martijn Budding (Veenendaal) en Kelvin Bakx (Bergen op Zoom) (Foto Theo van Sambeek)
Geplaatst in 1 | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

1134. 2020 Kempen Resultaten Kempische veldrijders in Ethiascross Leuven


Aniek van Alphen had in Leuven niet de goede benen

Het kan niet elk weekend feest zijn. Geen hoogdravende prestaties van de Kempische veldrijders in de Ethiascross van Leuven. Waar Corné van Kessel enkele jaren geleden aan de volle winst was, moest de man uit Herentals nu met de 24e plaats genoegen nemen. Valkenswaardenaar Mees Hendrikx en Bergeijkse Maud Kaptheijns kwamen niet over de finishlijn. Aniek van Alphen had niet haar beste dag, al begon ze uitstekend aan de wedstrijd. Haar relaas in het kort: “Na een goede start als tweede het veld in gedraaid. Helaas zat er niet echt kracht in de benen…wat terug gezakt en met een groepje van vier moeten sprinten voor plek 8. Alles gegeven vandaag, meer zat er niet in. Uiteindelijk een 11e plek. Hopelijk volgend weekend een betere dag in Merksplas op zondag.”

Uitslag vrouwencross:

1. Ceylin del Carmen Alvarado (Ned)
2. Denise Betsema (Ned)
3. Lucinda Brand (Ned)
4. Annemarie Worst (Ned)
5. Manon Bakker ( Ned) – eerste belofte
6. Perrine Clauzel (Fra)
7. Kata Blanka Vas (Hon)
8. Fem van Empel (Ned)

9. Yara Kastelijn (Ned)

10. Laura Verdonschot (B)

11. Aniek van Alphen (Ned)

Uitslag Mannencross:

1. Laurens Sweeck
2. Toon Aerts
3. Michael Vanthourenhout
4. Eli Iserbyt
5. Lars van der Haar (Ned)
6. Daan Soete
7. Vincent Baestaens
8. Niels Vandeputte – eerste belofte
9. Ryan Kamp (Ned)
10. Quinten Hermans

Geplaatst in 1 | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen