569. 1994 Veldhoven John van den Akker is klaar voor de najaarsklassiekers

John van den Akker was dit jaar een vaste klant in kermiskoer­sen en criteriums, zoals in Boxmeer (Foto Gerard Wolfs)

In het profpeloton dat bezig is aan de laatste vijf weken van het wegseizoen 1994 vecht John van den Akker voor zijn plaats. De Veldhovense beroepsrenner is dit jaar duidelijk minder in beeld geweest dan vorig jaar toen hij deelnemer was aan de Tour de France en aan het WK. Hij verruilde zijn plaats in het Italiaanse ZG Mobili-team voor die in de Belgische Collstrop-formatie, maar meent daar achteraf gezien geen goede ruil door gedaan te hebben. In enkele grote najaarsklassiekers probeert van den Akker zijn seizoen alsnog wat op te fleuren.

Vorig jaar deed Cees Priem van TVM tijdens de Tour de France de toezegging dat de Veldhovense coureur in aanmerking kwam voor een plaats in zijn team. “Maar daar is hij later niet meer op terug gekomen,” aldus een teleurgestelde John van den Akker. “Toen had ik bij ZG-Mobili mijn eigen ruiten al inge­gooid, omdat ik bij die ploeg had opgezegd. Achteraf heb ik van die beslissing altijd spijt gehad. Want met die ploeg had ik haast zeker weer de Tour kunnen rijden.”

Na een twaalfde plaats in de ‘Ster van Bessèges’, een meer­daag­se wedstrijd in Zuid-Frank­rijk als opening van het wegsei­zoen, boekte John van den Akker in maart een overwinning in eigen land. Hij reed met een kleine afvaardiging van zijn profteam de Limburgse Hel van het Mergelland. Die tweedaagse klas­sieker voor amateurs en be­roepsrenners stond aanvankelijk niet eens op zijn programma. Pas drie dagen voor de wedstrijd kreeg hij van ploegleider Willy Teirlinck te horen in Limburg te moeten starten. “Ik zou alleen de vrijdag-etappe rijden als voorbe­reiding op de Bra­bantse Pijl die de zondag erna verreden werd. In de slotfase van de eerste etappe kwam ik in het Mergelland in een kopgroep terecht en werd vierde. Op advies van hulp­ploegleider Jean-Marie Wampers bleef ik toen maar in koers. Door ook op de tweede dag vierde te worden, werd ik eindwin­naar van de Hel.”

Kermiskoersen

Het slechte weer in dat weekend van maart eiste echter zijn tol. Zondags in de Brabant­se Pijl, de wedstrijd waar hij zijn zinnen op had gezet, kwam John van den Akker er niet aan te pas. “Zo ging het dit jaar heel vaak. Ik moest op het aller­laatste moment geregeld nog ergens een wedstrijd gaan rijden die vooraf niet was gepland. En dikwijls waren dat kermiskoer­sen in België.” Geen ideaal programma voor een beroepsrenner die nog vol ambities zit. Want om zich echt te kunnen profile­ren dient een professional regelma­tig aan etappekoersen deel te nemen. “Ook mijn ploeg­leider Teirlinck ziet dat wel in, maar heeft het start­geld van die kermiskoer­sen hard nodig om zijn budget voor de ploeg rond te krijgen.”

Met te weinig UCI-punten werd vervolgens de Collstrop-Concor­de-ploeg niet uitverkoren voor deelname aan de Tour de France. Tijdens de Tour reed John van den Akker zich wel regelmatig bij de eerste tien in Belgische wedstrijden. “Maar dat zet niet veel zoden aan de dijk. Die koersen tellen niet echt mee. In het grote werk dien je er bij te zijn om je in de kijker te kunnen rijden.”

Parijs-Tours

“Deelname aan de Tour de France lijkt ook in 1995 op voorhand moeilijk voor het Collstrop-team,” zegt John van den Akker. “Er is een tekort aan geld en dus ook een tekort aan sterke renners. De tactiek om tot november of zelfs december te wachten met het contracteren van nieuwe coureurs, omdat die dan het goedkoopst zijn, zie ik niet zitten. Als er niet gauw meer co-sponsors bij de ploeg komen, zodat er meer geld be­schikbaar komt voor een groter programma met betere renners, teken ik bij een ander team. Op dezelfde basis als dit jaar wil ik niet door gaan. Dan kan ik even goed voor een individu­ele sponsor gaan rijden. Ik ben met twee ploegen in onder­handeling, maar neem vóór Pa­rijs-Tours nog geen beslissing.”

De Veldhovense coureur heeft zich in een aantal semi-klassie­kers als de Mandel-Leie-Schelde-Omloop, de Grote Prijs ‘Poes­ke’ Scherens en de Grote Prijs van Formies voorbereid op de klassieker Parijs-Brussel van donderdag 15 september. Op zater­dag 17 september volgt voor hem de Grote Prijs Raymond Impanis in Sint Niklaas en op zondag 2 oktober wil John van den Akker dan nog eens echt ‘vlammen’ tussen de grote vedetten in de wereldbekerwedstrijd Parijs-Tours.

 

 

Geplaatst in 1 | Tags: , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

568. 2018 Luyksgestel Harrie Lavreysen naar Wereldbeker Londen

De Nederlandse baanploeg met links Harrie Lavreysen 

In de nationale baanselectie die van vrijdag 14 tot en met zondag 16 december aan de Wereldbekerwedstrijden in Londen deelneemt is Harrie Lavreysen weer een vaste waarde. De 21-jarige Luyksgestelnaar zal zowel in de teamsprint als op het individuele sprintnummer in actie komen. Na de succesvolle teamsprints in de voorgaande Wereldbekers van dit winterseizoen gaat de Oranjeploeg opnieuw voor de winst. Lavreysen vormt met Roy van den Berg, Matthijs Büchli en Jeffrey Hoogland de Nederlandse inbreng in de teamprint. Op het individuele sprintnummer mengt de Luyksgestelnaar zich met Jeffrey Hoogland in de strijd om de medailles.

In de Franse Wereldbeker in Saint-Quentin-en-Yvelines moest Lavreysen zijn meerdere erkennen in de Australiër Glaetzer. Ook in het Canadese Milton moest Lavreysen zich met zilver tegen de Australiër tevreden stellen. Wel veroverde de Luyksgestelse krachtpatser daar met zijn teamgenoten goud in de teamsprint nadat de Oranjeploeg daar in Frankrijk ook al in was geslaagd. Ook in Berlijn was de Nederlandse ploeg, opnieuw met Lavreysen, de beste in de teamsprint. Voor de Luyksgestelnaar bestaat de oogst dit baanseizoen 2018-2019 dus voorlopig in de Wereldbekers uit twee gouden en twee zilveren medailles.

Deze week kregen de renners te horen dat de KNWU vanaf 1 januari 2019 de sponsornaam van Nederlandse Loterij op de kleding gaat dragen. Dat geldt zowel voor de Eliterenners als de coureurs U23, de zogenaamde Beloften. Die sponsor ondersteunde het wielrennen al langer via TeamNL. Nederlandse Loterij gaat ook de komende jaren de Nederlandse kampioenschappen op de weg en de baan alsook veldrijden, mountainbike, strandrace en BMX van financiële steun voorzien. Daarnaast heeft die sponsor de intentie om de Topcompetitie en de Clubcompetitie te gaan ondersteunen.

 

Geplaatst in 1 | Tags: , , , , , , , | Een reactie plaatsen

567. 1995 Diessen Henk Baars bekijkt het WK-veldrijden vanaf een afstand

Henk Baars in zijn eerste rijwielzaak aan de Beekseweg in Diessen (Fotopersbureau Brabant)

In het komende weekeinde van 28 en 29 januari wordt in het Zwitserse Eschenbach gestreden om de wereldtitel veldrijden. Tien jaar achtereen maakte Henk Baars deel uit van de Neder­landse selec­tie en negen keer nam hij aan het WK deel. Eén keer slaagde hij er zelfs in het regenboogtri­cot voor zich op te eisen. In het Spaanse Getxo was hij in 1990 de hele veld­rij­derselite de baas. Zondag zal de Diessense crosser niet aan de start verschijnen, omdat hij na de natio­nale titel­strijd door bondscoach Martin van Dijk te licht werd bevonden. Henk Baars geeft in Kempenland Info een inschatting van de kansen van zijn landgenoten op het zware Zwitserse parcours. 

De Diessense crosser zou uiteraard zelf graag van de partij zijn geweest in Eschenbach. Afgelopen zondag reed hij met de verzamelde wereldtop de Super Prestige-veldrit in het Zwitser­se Wetzikon, slechts 15 kilometer verwijderd van het WK-par­cours. Henk Baars voelde daar de vorm waarnaar hij al weken­lang op zoek was plotseling terug keren. “Na drie ronden was het of er ineens een knop bij me werd omgezet. Ik reed vanaf dat moment in de wedstrijd gewoon 20 seconden per ronde snel­ler als dat ik normaal kan. Plotseling zat ik weer op topni­veau en kon zo maar naar voren toe rijden. Dat gevoel van macht had ik net een paar weken eerder moeten hebben. Ik had gehoopt dat ik op het NK in Soestduinen weer zou ver zou staan, maar toen kwam het er nog niet uit. In die wedstrijd had ik mijn selectie af willen dwingen.”

In 1987 behoort Henk Baars bij het rijtje favorieten in de Oirschotse veldrit in de Witte Bergen (Foto Henk van Dorenmalen)

Frustrerend

Toch verliep het begin van het veldritseizoen in september lang niet slecht voor de ex-wereldkampioen. Aan een val in het laatste wegcriterium op het einde van de zomer te Almelo hield Baars blessures aan rug en benen over. Het weerhield hem er niet van in de eerste veldritten goed voor de dag te komen. Hij had een voor zijn doen snelle start en kon goed voor­aan met de toprijders over. In Heist op den Berg, in het Zwitserse Steinmauer, in Sint Mi­chielsgestel en in Gieten eindigde hij steevast voorin. Maar net in een be­langrijke periode met tal van Super Prestige- en Wereldbeker­wedstrijden ging de rugbles­sure de Diessenaar weer parten spelen. Daar kwam nog bij dat zijn trouwste supporter, vader Bernard Baars van de dokters een onheilspellende mede­deling kreeg. Dat kwam de mentale gesteld­heid van de crosser evenmin ten goede, zodat hij in de maand december duidelijk een stap terug moest doen. “Het frustreren­de in zo’n periode is dat je weet dat het er in moet zitten, maar dat het er niet echt uit komt,” moet Henk Baars met een wrange lach constate­ren. “Van­wege mijn rugbles­sure liet ik enkele wedstrijden schieten en gokte vervol­gens alles op het NK. Ik wilde alles riskeren om daar nog eens goed voor de dag te komen en zo een selectie­plaats af te dwingen voor het WK.” Maar Baars reikte niet verder dan een 8e plaats na eerder in zijn carrière drie bronzen, vier zilveren en één gouden medaille te hebben veroverd.  

Wereldtitel

In tien jaar tijd was Baars zeven keer deelnemer aan een WK-veldrijden bij de beroepsrenners. En daarop terug kijkend mag hij geenszins klagen. Hij debuteerde als WK-deelnemer in 1985 op een besneeuwd parcours in en om het Olympisch Stadion van München met een knappe 6e plaats, werd 16e in de modder van Lembeke in ’86, werd in ’87 door een val uitgeschakeld op de ijspiste van het Tsjechische Mlada Boleslav, was 19e in de zompende modder van het Zwitserse Hägendorf in ’88, reikte in Pontchateau (’89) naar een prima 5e plaats en zette in 1990 de kroon op het werk door het binnen halen van de wereldttitel te Getxo in Spaans Baskenland. Ook in 1991 was hij bij de vier toon­aangevende renners in Gieten totdat een fotograaf hem even uit zijn evenwicht bracht op een beslissend moment in de wedstrijd. Het kostte hem een podiumplaats, hij werd 4e. Baars werd in 1992 niet geselecteerd voor het WK in Leeds. Op het supersnelle circuit in het Italiaanse Corva eindigde hij na een duikeling vlak na de start in ’93 als 14e. En in Koksijde werd hij vorig jaar slechts 21e, nadat hij samen met de Belg Marc Janssens het voornaamste slachtoffer van een valpartij in de beginfase werd. “En juist in die twee laatste jaren voelde ik me super,” aldus Baars, “maar wanneer je al snel achteraan in het veld terecht komt, dan kun je het verder wel vergeten. Ik had op de twee laatste WK’s echt een paar betere dagen, maar werd door pech gestuit,” zegt hij. Daarmee aangevend hoe de vorm van de dag en een beetje geluk broodnodig zijn op zo’n dag van de titelstrijd.  

Henk Baars in 1993 op weg naar de nationale titel veldrijden in de Beekse Bergen  (Foto Jeroen Verhelst)

WK-parcours

Het parcours in Eschenbach kent Henk Baars als zijn broekzak. Hij was er jarenlang een vaste deelnemer aan de jaarlijkse internationale cross. Finishte er twee keer als 2e, ook twee keer als 4e en reed zich nog enkele malen bij de eersten in de uitslag. “De Zwitsers hebben het parcours wat aangepast, omdat het door de weersomstandigheden te drassig kan worden. Zondag in Wetzi­kon werd het ook een modderpoel. Het hangt er vanaf hoe diep de vorst in de grond zit. De bovenlaag veran­dert al snel in modder, wanneer het gaat regenen. En er wordt in Zwitserland de komende dagen veel regen voorspeld. Daardoor zal de omloop heel spectaculair worden, omdat er een tamelijk steile afdaling in zit. Ze hebben er nogal wat hout in ver­werkt. Er is een brug van 18 meter lengte aange­bracht die twee meter boven de grond hangt. Er zijn zware loopstukken bij op de drassige bodem. Nu ligt er nog 20 centi­meter sneeuw. Als die gaat dooien kan het wel eens ontzettend modderig worden. De afdaling zal dan spekglad zijn en omhoog lopen zal ook niet gemakkelijk gaan.”  

Kanshebbers

 

Het accent ligt in Zwitserland altijd op het bergop fietsen. Adrie van der Poel, Richard Groenendaal en Wim de Vos kunnen dat goed, vindt Henk Baars. En hij kan dat weten, want met twee van hen, Groenendaal en de Vos, traint hij wekelijks onder leiding van Nico van Hest in Alphen. “Van Richard Groe­nendaal mag je weer een hoofdrol verwachten. Vorige week op training leek het er op dat hij na de vele wedstrijden en het vele reizen tol moest gaan betalen. Maar zondag in Wetzikon was hij iedereen te sterk af. Hij heeft zondag zeker ook een goede kans om op het podium te komen. Adrie van der Poel rijdt dit seizoen ijzersterk en mag eveneens bij de grote kansheb­bers gerekend worden. Wim de Vos is meer in het voordeel op een hard parcours, maar kan ongetwijfeld zijn steentje bijdra­gen aan een Nederlands succes. En dat geldt ook wel voor Frank van Bakel die de laatste tijd weer goed op dreef is. Hij heeft evenals amateur Eric Boezewinkel het nadeel dat hij achterin moet starten. Voor die twee zal het een lange inhaalrace wor­den.” De vraag zal zijn wat de buitenlandse concurrenten doen. De Zwitsers schuiven Runkel en Wabel naar voren nu Frischknecht door een blessure verstek moet laten gaan. Wat doen de Fransen onder aanvoering van de huidige wereldkampioen Arnauld, wat doet wereldbekerwinnaar Pontoni uit Italië? Henk Baars sluit ook de Tsjech Simunek na diens verrassende modderzege in de Wereldbeker­cross van Loenhout niet buiten de titelkandidaten. En hoe komen de Belgen Herijgers en Janssens voor de dag?  “Het hangt van veel factoren af hoe de wedstrijd verloopt. Het blijft een wedstrijd van een dag. Dat verrassende element is juist het mooie van zo’n titelstrijd.”

Henk Baars aan het slot van zijn veldritcarrière (Foto Theo van Sambeek) 

ATB

De Diessense veldrijder denkt vorige week zijn laatste cross van dit seizoen gereden te hebben. Zijn contract met de firma HEK uit Middel­beers loopt op 1 maart af. Voorlo­pig richt hij zich op zijn fietsenzaak Henk Baars Bike Sports die hij vanaf juli 1994 op poten heeft gezet aan de Beekseweg in zijn woon­plaats. Hij beschouwt die winkel nu als een soort wedstrijd tegen de concurrentie. In de toe­komst wil hij iets gaan doen in de begeleiding van moun­tainbi­kers. Hij ziet het wel zitten in het All terrain biken. Hij heeft al een tiental ATB-fietsen in de ver­huur. Nu is hij aan het broeden op het idee om in samenwerking met de plaatse­lijke VVV die fietsen be­schikbaar te stellen aan mensen die op een parcours in de regio aan de slag willen.

Baars werd al gevraagd om een ATB-team op te richten. Zelf wil hij in het komende zomerseizoen eventueel met een expert-licentie aan ATB-wedstrijden deelnemen. Samen met zijn vrouw Sjan in de winkel en zijn knecht-fietsenmaker, die hem allebei goud waard zijn, gaat hij zijn eigen toekomst verder invullen. En de wielersport zal daarin ongetwijfeld nog lang een belang­rijke rol blijven spelen. “Al is het maar om gewoon fit te blijven,” om met de eigen woorden van Henk Baars te besluiten.

Geplaatst in 1 | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

566. 2018 Bergeijk-Essen Maud Kaptheijns verlost van ‘geen podium syndroom’

Opluchting bij Maud Kaptheijns na sterke solo in Essen (Foto Wouter Toelen)

Het had Maud Kaptheijns dit seizoen nog niet mee gezeten. Na een goede, misschien wel te stevige voorbereiding in de zomer, vond de 24-jarige veldrijdster uit Bergeijk tussen twee Wereldbekercrossen in de Verenigde Staten letterlijk haar Waterloo. In die plaats eindigde ze nog als 7e achter winnares Marianne Vos. Maar vervolgens kwam zij bij de training hard ten val. Een blessure weerhield haar van de start in de tweede Wereldbekercross in Iowa, zodat de verre reis niet opleverde wat zij ervan verwachtte. Later in het seizoen speelde een griep haar parten waar ze zich te weinig van aantrok en toch wedstrijden reed. Die resulteerden nog wel in een 5e plaats in Gieten en de 10e in het Belgische Boom, maar alles bijeen vergde de renster van Crelan-Charles te veel van haar tegensputterende lichaam. In de Super Prestigecross van Gavere bereikte de vormcrisis zijn dieptepunt. Kaptheijns stapte af en besloot in overleg met haar begeleiders meer rust te nemen en enkele crossen over te slaan. Na de Wereldbekercross van Koksijde ging ze tien dagen naar Mallorca en wisselde daar rustperioden af met harde training. Het resultaat van die aanpak kwam zaterdag in Essen tot uiting met een verlossende overwinning in de Brico Cross. Met Nikki Brammeier en Ellen van Loy nam zij daar vanaf de start voorsprong. Kaptheijns bleek over zulke goeie benen te beschikken dat zij alleen voorop wist te geraken. Een paar ronden voor het einde voegde Nederlands kampioene Lucinda Brand zich bij de twee achtervolgsters, maar ook die kon niet meer in het spoor van de ontketende Kaptheijns komen. De winnares werd op het podium vergezeld door Brand en de Italiaanse Eva Lechner die in de slotfase nog enkele andere rensters wist te passeren. De rust van de afgelopen weken bleek Maud Kaptheijns goed te hebben gedaan. “Ik heb mezelf uiteindelijk op Mallorca weer teruggevonden. Ik heb er keihard kunnen werken met tussendoor de nodige rust. Ik had dit seizoen nog geen podium gereden. Dat was het eerste doel. Hier winnen is dan ook super. Ik heb er vandaag nog eens van genoten. Het leek een tijd een ver van mijn bed show. Deze zege doet enorm veel deugd,” meldde de gelukkige winnares na de wedstrijd.

Achter Kaptheijns finishte Lizzy Witlox (Eindhoven) als 21e. De Hapertse belofte Aniek van Alphen ging iets te enthousiast van start, maakte in de eerste ronde een foutje en ging over kop. Met last van haar been en een scheef stuur moest ze in de achtervolging en finishte als 23e. De wedstrijden in Antwerpen en Zonhoven staan komend weekend op de planning.

Geplaatst in 1 | Tags: , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

565. 2018 Hapert Jeugdveldrit van Het Snelle Wiel

Vorig jaar won Amy de Bruijn (Bergen op Zoom) de jeugdveldrit van Het Snelle Wiel in categorie 3 onder winterse omstandigheden met naast zich Noï Moes (Goirle) en Kim Lauwerijssen (Rucphen)

Na de jeugdveldrit op zaterdag in Moergestel krijgen de jeugdige veldrijders een dag later, zondag 9 december, in Hapert opnieuw gelegenheid om hun kunsten te vertonen. Op de trainingsaccommodatie van Het Snelle Wiel wordt hen een uitdagend parcours voorgeschoteld. Niet alle deelnemertjes van Moergestel staan ook zondag in Hapert op de startlijst, maar toch is het opvallend hoeveel jeugdige renners en rensters van heinde en ver ook in de tweede jeugdveldrit van het weekend present zijn. Niet alleen uit Brabant, maar zelfs uit Zwolle, Alphen a/d Rijn, Gouda, het Drentse Westerbork, Gieten, Hoogeveen en Klazienaveen; uit Berkel en Rodenrijs, Wateringen, Leiden en Poeldijk in Zuid-Holland, het Noord-Hollandse Nieuw-Vennep, het Friese Burgum en Terwispel en het Overijsselse Hengelo, om maar een aantal dwarsstraten te noemen, zijn de jonge coureurs in Hapert vertegenwoordigd.

De omstandigheden zullen in Hapert duidelijk anders zijn dan vorig jaar rond deze tijd 

Regionale deelnemers zijn Jules van den Hoogen (Eindhoven) en Jens Thissen (Valkenswaard) in categorie 1, Beer van Beurden en Linus La Grand (Eindhoven) en Luuk Meijer (Bladel) in categorie 2, Teun van Beurden en Mats Moeliker (Eindhoven), Lars Eeftink (Valkenswaard) en Daan Meijer (Bladel) in categorie 3, Maeryn van den Hoogen (Eindhoven), Neel Lepelaars (Luyksgestel) en Thomas Panken (Bladel) in categorie 4, Gijs Baselmans (Bladel) en Fenny Coppelmans (Hapert) in categorie 5, Jorn van Beers (Moergestel), Axel van den Broek (Ravels) en Jitse Wildermans (Valkenswaard) in categorie 6.

Het programma met gratis entree begint om 11.00 uur voor de jongste categorieën en krijgt om 13.30 uur een vervolg voor categorie 5 tot en met 7.

 

Geplaatst in 1 | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

564. 2018 Moergestel Jeugdveldrit op parcours De Heiberg

Een opname van het NK jeugdveldrijden dat in 2013 aan de Zandstraat in Moergestel plaatsvond 

In het Moergestelse veldritweekend waarin de Grote Prijs Destil plaatsvindt komt op zaterdag 8 december de KNWU-jeugd aan bod. In zeven leeftijdscategorieën wordt met zowat 220 rennertjes om de ereprijzen gestreden met bij de allerjongsten Jules van den Hoogen (Eindhoven) tussen de deelnemertjes. Zijn stadgenoten Beer van Beurden en Linus La Grand starten met Luuk Meijer (Bladel) in categorie 2. Teun van Beurden (Eindhoven), Lars Eeftink (Valkenswaard) en Daan Meijer (Bladel) nemen het in categorie 3 onder meer op tegen thuisrijder Axel van Stuivenberg (Moergestel). In categorie 4 zijn Maeryn van den Hoogen (Eindhoven), Neel Lepelaars (Luyksgestel) en Thomas Panken (Bladel) deelnemers uit het Kempenland en in categorie 5 Fenny Coppelmans (Hapert). Jorn van Beers (Moergestel) neemt het in zijn thuiswedstrijd onder meer op tegen Nele van Gorp (Bergeijk) en Jitse Wildermans (Valkenswaard). In de oudste jeugdcategorie ontbreken Kempense deelnemers.

 

 

Geplaatst in 1 | Tags: , , , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

563. 2018 2018-12-05 Moergestel Grote Prijs Destil Veldrijden als tweedaags evenement

In 2014 werd het podium bij de Elite en Beloften in Moergestel bezet door (van links naar rechts) Stijn Huys, winnaar Martijn Budding en Sieben Wouters (foto John Damen)

Onlangs heeft Stichting Wielerronde Moergestel/Oisterwijk een meerjarige overeenkomst met DESTIL ondertekend. Daarmee heeft het bedrijf in bouwmaterialen zich verbonden aan de organisatie van de jaarlijkse Komtoer in de zomer en is een solide basis gelegd om de jaarlijkse Nationale Veldrit verder uit te bouwen. Al tientallen jaren organiseert de Stichting in het eerste weekend van december haar veldrit aan de Zandstraat te Moergestel. Deze veldrit maakt de laatste jaren deel uit van de Nederlandse Topcompetitie en acteert daarmee op het hoogste niveau op de nationale kalender. Twee dagen lang, zaterdag 8 en zondag 9 december, is het parcours De Heiberg in Moergestel het domein van de veldrijders in de eerste editie van de ‘Grote Prijs DESTIL’. Zaterdag komen 7 jeugdcategorieën in actie, zondag is het de beurt aan maar liefst 8 wedstrijdcategorieën vanaf Nieuwelingen tot en met Elite en Beloften.

Bij de ondertekening van het sponsorcontract voor de komende jaren liet oud-profrenner Danny Nelissen (commercieel manager DESTIL) weten: “De kwaliteit van de organisatie van de veldrit in Moergestel is ons opgevallen. Deze kwaliteit en betrouwbaarheid past bij de kernwaarden van onze organisatie. Met ons hoofdkantoor in Tilburg en meerdere locaties in Midden-Brabant willen we met deze samenwerking onze naam beter vestigen op de regionale arbeidsmarkt. Tevens gaat deze veldrit ons helpen om nog meer mensen bekend te maken met DESTIL. Want, ook al zeggen we dat we groothandel voor bouw en industrie zijn, we zijn een interessante toeleverancier voor iedereen met een Kamer van Koophandel nummer.” Hans Cornelis, voorzitter van de wielerstichting, voegde daaraan toe: “Met de prachtige hospitality trailer van DESTIL kunnen we onze sponsoren en hun gasten nog beter ontvangen. Ook willen we andere vernieuwing gaan brengen die het veldrijden nog aantrekkelijker moeten maken bij het publiek.”

Het moet deze week nog veel regenen wil het parcours in Moergestel er zo bij liggen als enkele jaren geleden

Het volledige programma ziet er als volgt uit:

Zaterdag 8 december 2018:

12:00 Jeugd Cat. 1
Jeugd Cat. 2 (start direct na de finish van Cat. 1)
Jeugd Cat. 3 (start direct na de finish van Cat. 2)
Jeugd Cat. 4 (start direct na de finish van Cat. 3)
14:00 Jeugd Cat. 5
Jeugd Cat. 6 (start direct na de finish van Cat. 5)
Jeugd Cat. 7 (start direct na de finish van Cat. 6)
 Zondag 9 december 2018:
10:30 Amateurs/Sportklasse
11:25 Masters
12:20 Nieuwelingen
13:05 Elite/Beloften vrouwen
13:05 Junior vrouwen
13:07 Nieuwelingen meisjes
14:00 Junioren
15:00 Elite/Beloften mannen

 

 

 

 

Geplaatst in 1 | Tags: , , , , , , | Een reactie plaatsen